e74

فرزندم! هرگاه خداوند نعمتی به تو داد، بگو: الحمدلله. و هر گاه امری ناراحتت کرد، بگو: لا حول و لا قوه الا بالله. و هر گاه روزی‏ات به کندی به دست می‏رسد و در آن تأخیر می‏شود، بگو: استغفرالله.
بهترین راهنمایی‏ها را حضرت در قالب وصیت به یکی از فرزندانش می‏فرماید. در حقیقت، این وصیت ضمن این که انسان را از مهلکه ‏ها و گرفتاری‏ها نجات می‏دهد و به انسان سکون و آرامش می‏بخشد، او را به خدا نزدیک می‏کند و به مسایل معنوی گرایش می‏دهد، و همیشه انسان را به یاد خدا می‏اندازد، و این از بهترین حالات زندگانی است که در زندگانی اولیای خدا این روش دیده می‏شود. هر پدیده‏ای که در زندگی آن‏ها به وجود می‏آمد، آنان را به خدا نزدیک تر می‏کرد و زبانشان به ذکر و یاد خدا بیش تر می‏گردید.

درس‏های این وصیت
۱٫ در تمام امور زندگانی و تحولات و تغییرات، توجه به خدا داشته باشیم و از او کمک بگیریم.
۲٫ آشنایی با اذکار و اورادی که وسیله‏ی تقرب به خدا و نجات انسان در گرفتاری‏ها است، باید مورد توجه باشد.
۳٫ حمد و شکر الهی بر نعمت‏ها می‏افزاید و بلا را از انسان دور می‏کند. خداوند در قرآن مجید می‏فرماید: (لئن شکرتم لأزیدنکم) [۲] .
پاداش شکر کردن، افزایش نعمت و دوام آن است.
و همچنین گفتم صد مرتبه ذکر شریف «لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم» در هر روز، انسان را از هم و غم و گرفتاری نحات می‏دهد، و استغفار، ضمن این که رزق و روزی را زیاد می‏کند، گناهان انسان را پاکی می‏نماید و صاحبش را به مقام معنوی بزرگی به نام «درجه‏ی علیین» می‏رساند.
روایت شده است که پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله در هر مجلس هفتاد بار استغفار می‏نمود. [۳] قرآن مجید نیز اهمیت این مسأله را بیان می‏کند و آن را یکی از بزرگ ترین صفات و نشانه‏های مؤمن می‏داند: (وبالأسحار هم یستغفرون) [۴] . آری؛ شب زنده‏داری و استغفار در سحرها، از نشانه‏های بارز مؤمنان است و بندگان صالح خدا شب‏ها با خدا راز و نیاز دارند، و از این حالت لذت می‏برند و در پیشگاه خداوند متعال خود را خوار و ذلیل و مقصر می‏دانند و طلب عفو می‏کنند.

گریه پارسای شب
یکی از پارسایان وارسته، هر شب، نیمه ‏های شب از بستر برمی‏خاست و به نماز شب و مناجات با خدا می‏پرداخت (و استغفار زیاد می‏کرد) . در نماز شب سوره‏هایی که آیات عذاب در آن است، می‏خواند و تکرار می‏کرد و از خوف خدا زارزار می‏گریست. پس از مدتی، چندین شب این آیه را که آیه‏ی رحمت و بهشت است، می‏خواند و گریه می‏کرد:
(سابقوا الی مغفره من ربکم و جنه عرضها کعرض السماء و الأرض أعدت للذین آمنوا بالله و رسله ذلک فضل الله یؤتیه من یشاء والله ذوالفضل العظیم) [۵] .
بشتابید برای رسیدن به آمرزش از ناحیه‏ی پروردگارتان و بهشتی که پهنه‏ی آن مانند وسعت آسمان و زمین است و برای آنان که به خدا و رسولانش ایمان آورده ‏اند، آماده شده است. این از فضل و کردم خدا است که به هر کس بخواهد (و شایسته ببیند) می‏دهد، و خداوند صاحب فضل و کرم بزرگ است. یکی از همسایگان، او را دید و به عنوان اعتراض به وی گفت: تو مدتی شب‏ها آیه‏های عذاب را در نماز می‏خواندی و گریه می‏کردی، ولی اکنون مدتی است این آیه را که بیانگر رحمت و بهشت و فضل و کرم خدا است، می‏خوانی و باز گریه می‏کنی؟ برای چه؟
آن پارسای وارسته در پاسخ گفت: بهشتی که آن همه پهناور و وسیع است، به وسعت زمین و آسمان، چندان که نگاه می‏کنم، مرا در آن، جای یک قدم نیست (ترس آن دارم که از آن همه وسعت مرا محروم سازند، واحسرتاه که محروم شوم) ، گریه‏ام از این جهت است [۶] .

ختامه مسک
قال امیرالمؤمنین علیه‏ السلام: التوبه علی أربعه دعائم: ندم بالقلب، و استغفار باللسان، و عمل بالجوارح، و عزم علی ان لا یعود [۷] .
توبه کردن (توجه و پناه به خدا بردن) بر چهار پایه و ستون استوار است: پشیمانی قلبی، و استغفار زبانی، و عمل نمودن با اعضا و جوارح بدن و تصمیم جدی برای برنگشتن.

پی نوشت ها:
[۱] حیاه الامام باقر علیه ‏السلام للقرشی، ص ۲۸۳؛ بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۸۷، ح ۳۰٫
[۲] ابراهیم. ۷٫
[۳] کنز العمال، ج ۱، ص ۴۸۳، ح ۲۱۱۵-۲۱۱۳٫
[۴] نوح، ۱۰٫
[۵] حدید، ۲۱٫
[۶] داستان‏صاحب دلان، ج ۲، ص ۱۲۸٫
[۷] کشف الغمه، ج ۳، ص ۱۴۱؛ بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۸۱، ح ۷۴٫

منبع: وصایا الصادقین (بررسی کوتاه و ساده درباره وصیتهای امام باقر)؛ محمود شریعت زاده خراسانی؛ انتشارات خادم الرضا (ع) چاپ دوم ۱۳۸۴ .

به نقل از :http://www.ashoora.ir

 


آذر ۱۴ام, ۱۳۹۳ | تعداد نمایش : 1,291 | دسته: زندگینامه
برچسب های مطلب :



تمامی حقوق مطالب، برای وب سایت امام علی النقی علیه السلام | حضرت امام هادی|امام دهم شیعیان محفوظ است.
Designer : Naaghi.ir

Emam Naghi